جایگاه ورزش در درمان بیماران سرطانی
جايگاه ورزش در درمان بيماران سرطاني و چگونگي انجام ورزش توسط اين بيماران

در پست های قبلی دیدید که ورزش عامل بسیار مناسبی برای پیشگیری از انواع سرطان ها می باشد و حالا سوال این است کسی که مبتلا به سرطان شده آیا ورزش نقشی در بهبود آن دارد ؟
-
نحوه و ميزان ورزش در بيماران سرطاني به چند عامل بستگي دارد:
· نوع سرطان
· نوع درمان(راديوتراپي – شيمي درماني و يا درمانهاي هورموني)
· مرحله درمان ( فعال يا نگه دارنده)
· اطلاعات و وضعيت پزشكي بيمار
· توانايي فيزيكي بيمار
· و كلاًپيشنهاد ميشود كه ورزش از حالت سبك شروع شود و حتماً با پزشك خود مشورت كننند و در موارد زير هم ضمن احتياط سريعتر با پزشك خود ارتباط برقرار كنند: ايجاد مشكل تنفسي – سرگيجه - عدم تعادل – درد - درد سينه - درد عضلاني طول كشيده
-
برنامه ورزشي پياده روي با سهولت كاربرد، نداشتن عارضه جانبي، پايين بودن هزينه و ايجاد شادي و نشاط و مزاياي فراوان ديگري كه دارد ميتواند به عنوان يكي از راههاي پيشگيري و كنترل خستگي بيماران تحت اشعه درماني بكار رود.
-
مشكلاتي كه بيماران سرطاني در حين درمان با آن مواجه ميشوند عبارتند از : خستگي(70%)، ضعف، مشكل خواب، تمركز كمتر، كاهش حوصله، خشكي و سفتي عضلاني، كاهش اشتها
-
خستگي شايعترين عوارض سرطان است( 70% بيماران تحت اشعه درماني و شيمي درماني)
-
اين خستگي در بسياري از بيماران آنقدر شديد است كه فعاليتهاي روزانه آنها را مختل ميكند
-
بيماران بيان ميكنند كه خستگي مربوط به سرطان با خستگي تجربه شده قبل از سرطان فرق دارد آنها اين خستگي را بسيار شديد، مزمن و نا اميد كننده توصيف ميكنند كه با استراحت هم برطرف نميشود
-
خستگي ناشي از اشعه درماني چندين علت دارد: محصولات ناشي از تخريب تومور و يا ناشي از تغذيه رقابتي تومور و همينطور خستگي با دفعات اشعه درماني افزايش مييابد
-
مطالعات جديد نشان دادهاند كه فعاليت جسمي ميتواند كيفيت زندگي، خلق و انجام فعاليت جسمي بيماران را در طي و بعد از درمان بهبود بخشد
-
در يك بررسي افرادي كه تحت درمان اشعه درماني بودند به دو گروه شاهد و آزمون تقسيم شدند و گروه شاهد به طور معمولي و بدون هيچ ورزش و لي گروه آزمون روزانه با نظارت كارشناس 20 دقيقه پياده روي منظم داشتند :
-
در هفته اول درمان در هر دو گروه خستگي خيلي قابل ملاحظه نبود
-
بعد از چهار هفته بيشتر افراد گروه آزمون(20 دقيقه پياده روي) خستگياشان به صورت خفيف بود ولي در گروه شاهد خستگي به صورت شديد و خيلي شديد بود
-
در هفته پنجم اين اختلاف خستگي به اوج خودش رسيد
-
مطالعاتي هم كه روي اثر ورزش در توانبخشي بيماران سرطاني بعد از درمان با دوز بالابه شيمي درماني و پيوند مغز استخوان كار كرده بودند نشان داد كه ورزش هوازي آمادگي بيماران سرطاني را افزايش و به همراه آن خستگي در اين گروه بيماران هم كم ميشود
در مطالعاتي كه خانم شوارتز بر روي الگوهاي روزانه خستگي و اثر ورزش بر خستگي بيماران سرطاني انجام داده بود همين نتيجه را گرفت كه ورزش سطح متوسط و شديد خستگي را كاهش ميدهد
-
باز هم تكرار ميكنيم كه ورزش در درمان و بازتواني بيماران سرطاني نقش بسيار ويژه اي دارد، كاهش خستگي، كاهش ضعف، بهبود خواب، تمركز بهتر، افزايش حوصله، پيشگيري از خشكي و سفتي عضلاني، بهبود اشتهاي بيماران و ...
سرطانهايي كه نقش ورزش در روند بهبود آنها به اثبات رسيده
-
امروزه نقش ورزش در سرطان هاي كولوركتال ، سينه، رحم، تخمدان و پروستات كاملاً شناخته شده است.
آيا ورزش ميتواند عاملي براي بيماري سرطان باشد؟
-
متأسفانه در بعضي از مواقع ممكن است ورزش عامل سرطان باشد:
1. دوپينگ و استفاده از مواد نيروزا مثل مصرف استروئيدهاي آنابوليك در ورزشكاران باعث افزايش تومورهاي كبدي ميشود
2. ورزشكاراني كه تمرينات خود را در زير نور آفتاب انجام ميدهند به علت قرار گرفتن زياد زير نور آفتاب مستعد به سرطانهاي پوستي هستند استفاده از پمادهاي ضد آفتاب و تمرين در مواقع كه آفتاب نيست بهتر است
3. ورزش در هواي آلوده به دود سيگار سبب ميشود كه كارسينوژنهاي بيشتري در تماس با سلولهاي ريوي قرار گيرند
4. استفاده از مكمل هاي غير استاندارد هم ميتواند تحديدي براي ورزشكاران باشد
|
مطالب مرتبط: |